Aşırılıklar

tarafından Ceyhun Özdemir

Kime çok güveniyorsan ondan tokat yiyiyorsun arkadaş! İstersen bu en yakın arkadaşın olsun, istersen ailen, istersen eşin. Hiç değişmiyor, illa birileri dürtüklüyor seni. Sadece güvenmek değil, aynı şekilde kimi çok fazla seviyorsan o sevdiğin kişi bir güzel dövüyor seni. Hatta oran, buran kırılıyor. Bir süre kendine gelemiyorsun. “Bunu bana asla yapmazdı, o böyle bir insan değil.” diye yıllardır sebebini soruyor insan. Zaten bunu yapanın o olmadığını anladığın zaman, işte o vakit rahata kavuşuyorsun. Ne zaman aşırılıklarını bırakıyorsun, işte o vakit evrenin işleyişini çözüyor insan. Kavga bitiyor, tantana bitiyor, kuruntu bitiyor, vesvese bitiyor. Dinginlik ve huzur başlıyor. Birde bunun tam tersi var. Bazımız ise yıllarca sevdiği, koruyup kolladığı bir vazoyu “Bunca senedir saklayabildim.” diye gururlanıyor. Vah yazık o vazoya. Keşke kırılsaymış daha iyiymiş. Yıllardır o vazoya esir olmuş, zihni ona bağlı yaşamış. Bu bazen bu vazo oluyor, bazen arkadaş, bazen sevgili. Değişmeyen tek şey aşırılıklarımız tarafından vurulduğumuz. Pekişmesi bakımından somut bir örnek vereyim. Geçen gün telefonuma ve sosyal medyaya aşırı düşkün olduğumu farkettim. Telefonun şarjı yarım gün gitmeye başladı. Artık telefonumu elime alamıyorum. Sinyal veriyor bazı şeyler. Bana diyor ki “Eğer telefon bağımlılığını bırakmazsan telefonu da elinde alırım.” Bu duruma üzülmeli mi yoksa sevilmeli mi bilmiyorum. Bence sevilmeli. Çünkü çok şükür aşırılıklarımıza bırakmıyor bizi Allah. Yoksa aşırılıkların içinde kaybolup gidiyoruz. Bu aşırılıklar sadece somut olmak zorunda değil, soyut aşırılıklarımız da var. Hatta bunlar bazen din oluyor, bazen futbol. Sonuç ya radikalizm ya da fanatizm. Her türlü izm bizi yok ediyor. Kaybolup gidiyoruz aşırılıklarımızın içinde. Bu yüzden çok şükür aşklar bitiyor, telefonlar bozuluyor, arkadaşlar terk edip gidiyor. Sanki Allah bağırıyor.

-Bak 6 yöne, 18 bin aleme. Var mı başkası? Var mı ötesi? Yalnız ben, yalnız ben, yalnız ben…

Diğer Yazılar

13 yorumlar

IsyLLiS 21 Haziran 2016 - 08:04

Thank you for visiting my blog. I wish I could read what you write. Nice music on spotify!

Reply
Ceyhun Ozdemir 22 Haziran 2016 - 11:19

I’m glad you like. Thanks for your comment

Reply
Ceyhun Özdemir 15 Ekim 2016 - 14:57

Hi again :)
Now, you can read my posts in ceyhunozdemir.com/en :)

Reply
furkansaygici 22 Haziran 2016 - 21:16

bu yazında diğer yazıların gibi harika baya güzel bir bloga sahipsin baya bir emek sarf etmişsin blogunu çok beğeniyorum :D

Reply
Ceyhun Ozdemir 22 Haziran 2016 - 22:37

İnsanlığa yararım dokunuyorsa ne güzel :)

Reply
Semih (@semih_yazicii) 26 Haziran 2016 - 13:28

“Eyvaah demeden Allah diyelim” demişler, ne güzel demişler.

Elinize sağlık.

Reply
Ceyhun Ozdemir 26 Haziran 2016 - 14:32

değil mi? :) ne güzel demişler. Paylaştığınız için teşekkürler

Reply
Portal Blogger 9 Temmuz 2016 - 19:20

very beautiful and enlightening article

Reply
Ceyhun Ozdemir 10 Temmuz 2016 - 22:47

Thank you for encouragement :)

Reply
frkymncom 14 Temmuz 2016 - 21:00

İnsana insan gerek demişler. Çoğu şeyi tecrübe ederek öğreniyoruz acı sonla ya da mutlu son ile orasını kestirmek asla mümkün değil. Ancak içinizdeki insana değer veren tarafınız hiç solmasın ve eksilmesin. Yazı için teşekkürler :)

Reply
Ceyhun Ozdemir 14 Temmuz 2016 - 21:01

Ne güzel yorumladınız ben teşekkür ederim

Reply
Erhan Çardak 5 Eylül 2016 - 02:43

Mutlulugun bile asirisi fazlayken = manik, aşırılılarda bogulmamak lazim ceyhun :) Tebrikler bu arada gayet guzel yazip cizmis ve icini dokmussun, bu tarz yazilara devam lutfen..

Reply
Ceyhun Ozdemir 17 Eylül 2016 - 20:05

Teşviklerin için teşekkür ederim :)

Reply

Bir Yorum Yazın