Sayıları hiç bulmamalıydık…

tarafından Ceyhun Özdemir

2’yi hiç bulmamalıydık. Sayılara bulaştığımız gün kirlenmeye başladık. Halbuki 0 ve 1 ne güzel sayılardı. Sadece var veya sadece yok. Ancak 2’yi bulduğumuz günün sonrasında her şey bir çorap söküğü gibi soyuldu. Sonra 3, 4, 5 derken aldı başını çok çok ötelere gitti. İsyanım var bu sayılara.

Temel huzursuzluk kaynağımızın sebebini sayılar olarak görüyorum. Niye mi? Çünkü sayılar sayesinde bütünü parçaladık. 1 nokta varken onu parçalara bölüp çoğalttık da çoğalttık. Her şeyi ölçeklendirmek için noktayı paramparça yaptık. Bütünü gören zihnimiz bir anda dağıldı ve bunun sonucunda artık etrafımızdaki nesneleri önce ötekileştirdik sonra ölçtük. Önceden sadece varlık vardı. Sayılar ortaya çıktıktan sonra ise “bir ben varım ama diğerleri de var” oldu; ben, sen o, biz, siz, onlar.

Fark görmek de sayılar ile geldi. İyi ve kötü, doğru ve yanlışı oluşturdu. Ve tabii ki kıyaslama… “O benden daha başarılı veya zeki” Fark gören zihnimiz bir anda öteki gördüğü şeyleri yargılamaya başladı. Çünkü her şeyin 1’den geldiğini unutmuştu artık. Karşısındaki insanı 2. olarak görüyor, yanındakini ise 3. olarak görüyordu.

Veee tabii ki sonunda sayılar parayı oluşturdu. Bingooo!!! Sayılar artık basit matematiksel işlemler olmaktan çıkıp artık gücü temsil etmeye başladı. Ne kadar çok para, o kadar çok güç. Günümüz dünyasında artık her şey sayılardan ibaret. Hatta kimlik numaranız isminizden çok daha fazla önemli. Teknoloji desek, onun tamamı zaten sayılardan ibaret. Halbuki teknoloji dünyası sadece 0 ve 1 in tekrarlamasında oluşuyor. Ancak biz onu “5 kere tekrarlanırsa şu olur, bu olur” diye sadece yorumluyoruz. Aslında gördüğünüz gibi her şeyin özünde 0 ve 1 var. Kısacası en başa dönelim. Var ve yok. 

Bizim huzursuzluğumuzun sebebi sayılardı. Fark gören şaşı gözlerimizdi. Sayılar bizim aklımızla oynadı. Bir zehir gibi tüm zihnimizi kapladı. Halbuki her şeyi bir ve tek olarak görsek bir canlıya zarar verebilir miydik? Sonuçta o da benden bir parça. Herhangi birinin sıkıntısı olduğunda eğer bir isek o, benim sıkıntım da sayılmaz mıydı? Hepsi biz isek, kime kızabilirim? Kimi aldatabilirim? 

Sayılar bize yaramadı. 2’yi unutalım.

Diğer Yazılar

Bir Yorum Yazın