Oh be!

tarafından Ceyhun Özdemir

Bu kadar tantanaya da ne gerek var cancağızım?
Bu kadar velveleye ne gerek var diyorum sana.
Ne diye kasıyorum kendimi?
Ne diye endişe duyuyorum?
Ne diye üzülüyorum?
Artık çorba olmuş aklını özgür bırakma vakti gelmedi mi?
Haydi söyle bana.

Bir zevktir gidiyoruz de geç…
Koy ver gitsin de geç…
Akıyoruz işte de geç…

Yaşıyorum, nefes alıyorum, düşünüyorum…
Var mı ötesi!?
Var mı dostum söylesene!?
Var mı cancağızım hadi konuş!
Seni dinliyorum, dilini mi yuttun?

Hepsi bu!
Sadece bu!
Nasıl da basitmiş her şey.
Nasıl da kolaymış.
İyi ki doğmuşum.
İyi ki varım.
İyi ki hissediyorum.
Nasıl rahatladım anlatamam.
Ooohhh be hayat bana güzel.
Oh be!
Oh!
O.

 

Diğer Yazılar

Bir Yorum Yazın